Last Tango in Paris

Last Tango live 
I Compani & strings

De film "Last Tango In Paris"  

De gelijknamige film van Bernardo Bertolucci veroorzaakte in 1973 een golf van sensatie, opwinding en verontwaardiging. De indrukwekkend gespeelde rollen van Maria Schneider en Marlon Brando gingen de katholieke kerk te ver. In Italië was deze film door toedoen van het Vaticaan jarenlang verboden !

De broeierige muziek uit deze film is geschreven door de Argentijnse saxofonist Gato Barbieri en werd gearrangeerd door Oliver Nelson. Voor deze productie wordt de muziek wederom bewerkt door filmkomponist / jazzpianist Loek Dikker.

Het programma Last Tango in Paris bestaat uit 2 delen :

1- Nieuwe arrangementen van de composities in tango nuevo-stijl van Bo van de Graaf. Een aantal van deze stukken zijn bewerkt door Frans Vermeerssen, Falk Hübner en Wouter van Bemmel.   De geest van Astor Piazzolla waait door deze stukken. Pittige verrassende hedendaagse vaudeville in combinatie met spannende inmprovisaties.  

2- Een remake van de muziek uit de geruchtmakende film ‘Last Tango In Paris’ uit 1973. Daarbij worden beelden en scènes uit de film door VJ Grootendorst opnieuw gemonteerd en gemanipuleerd. In de projecties/montages wordt ook werk van de Engelse schilder Francis Bacon verwerkt.   De broeïerige muziek is bewerkt door filmkomponist en Jazzpianist LOEK DIKKER . De saxofoonspeelt de hoofdrol in deze set.  V d Graaf vertolkt de gevoelens van de hoofdrolspeler Marlon Brando.

De muziek

De Argentijnse (van Italiaanse afkomst) tenorsaxofonist Gato Barbieri was een muzikale rebel in de jaren ’70. Zijn schreeuwerige geluid heeft een hoge urgentie. Zijn muziek heeft een mediterraan temperament maar is ook doorspekt met elementen uit Zuid-Amerikaanse volksmuziek en free jazz. Barbieri was lid van het politiek getinte ‘Liberation Music Orchestra’ van Charlie Haden en Carla Bley.  Door zijn uitgesproken linkse ideeën vond hij aansluiting bij o.a. de generatie jonge cineasten in de jaren ‘60 en ‘70. Het hoofdthema van de film is een lange, slepende melodie die in diverse gedaanten voorkomt.  De grondtoon is echter die van de Argentijnse Tango. Het slot, en ontknoping van de film spelen zich ook af in een Parijse tangosalon.

Musici:

Bo van de Graaf saxofoons, zie www.bovandegraaf.nl
Jeroen Doomernik  trompet
Tessa Zoutendijk  viool
Rik Sturtewagen  viool
Jacqueline Hamelink  cello
Michel Mulder  bandoneon
Christoph mac Carthy  piano
Marko Bonarius bas
Yonga Sun / André Groen  drums

Martijn Grootendorst veejay
Mark Peters techniek

Komende voorstellingen: 

19 juni 2010   Zonnemaire (Zeeland)  festival  Giro de Picnic  reserveren: info@zonnemaire.com
29 augustus 2010  Amsterdam Uitmarkt
31 augustus   2010 Heerlen festival Culturanova
1 september  2010 Stadtgarten
14 september  2010 Vlissingen festival Film by the Sea 

 


 

CD van deze productie is te bestellen !

Maak € 12,50  over op ING Bank 406 33 46

ovv CD en je adres.

 

Last Tango in Paris

I Compani & strings


 

Recensie

Fraaie tangojazz door I Compani

donderdag 10 december 2009, Gigant, Apeldoorn

 

Een klassieke hardbopbezetting (sax, trompet, piano, bas, drums) aangevuld met bandoneon en drie strijkers betekent tangojazz.

 

Bo van de Graaf met zijn I Compani bewijst al tijden dat hij gecharmeerd is van muzikale toevoegingen aan de hedendaagse jazzmuziek. Hij heeft dat bewezen in voorgaande projecten als 'Aïda volgens I Compani', 'Fellini/Rota', 'Gluteus Maximus' (muziek, film, fotografie, literatuur, poezie, performance en mode), 'De Liefde Natuurlijk' (jazz, video en poezie) en 'Circusism'.

Allemaal zogeheten multimediaproducties.

 

In het eerste nummer, met op de achtergrond fragmenten video-art van een (tango) danspaar in slow motion, werd het jazz-element door Van de Graaf ingebracht met een onstuimige, onbegeleide tenorsaxsolo. Hij heeft een ferm, vol, warm geluid, een Gato Barbieri-growl en Sonny Rollins-intervallen.

 

Trompettist Jeroen Doomernik soleerde prachtig met een fraaie, strakke toon en muzikale licks in het vierde nummer, 'De Goden Verzoeken'.

Het sympathieke van het ensemble is dat iedereen soloruimte krijgt toebedeeld. De strijkers (bas, cello, twee violen) wisselden frivole en serene strijkpassages af met furieuze collectieve en individuele improvisaties. Pianist Christoph MacCarthy soleerde kort en stoer met een snelle rechterhand in de 'Kamelen Tango', waarin overigens Doomernik een relevante vocale rol vervulde. Bandoneonspeler Michel Mulder bevestigde zeer bekwaam het Astor Piazolla tangojazz-gevoel. In de suite 'Last Tango In Paris' (na de pauze) speelden naast de muziek de door VJ Martijn Grootendorst gemanipuleerde en gemonteerde beelden uit de gelijknamige film met Marlon Brando en Maria Schneider een relevante aanvullende rol.

 

Tijdens de badkamerscene, waarin beide hoofdrolspelers kissebissen over hun eenmalige heftige vrijpartij en identiteit, produceerde Van de Graaf een vlammende screaming solo. Doomernik excelleerde met een sfeervolle improvisatie, die herinneringen opriep aan Miles Davis' filmmuziek in 'Ascenseur Pour L'Échafaud'.

 

De muziek van de 'Last Tango'-suite, gecomponeerd door saxofonist Gato Barbieri, werd bewerkt door filmcomponist en jazzpianist Loek Dikker. Alle composities die voor de pauze werden vertolkt, zijn van de hand van Bo van de Graaf. Dit zoveelste project van de immer energieke saxofonist verdient ruime aandacht van alle theaterzalen en jazzpodia in den lande.  Jacques Los,

 


 

en als je op onderstaande foto klikt zie je n stukje uit de productie

 

Last tango live